بررسی بهینه‌ترین روش برای تخلیه پساب شور: مطالعه موردی یک کارخانه‌ آب‌شیرین‌کن در عسلویه

نوع مقاله : مقاله کامل (پژوهشی)

نویسندگان

1 دانشگاه امیرکبیر

2 دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده

کارخانه‌های آب‌شیرین‌کن عسلویه یکی از منابع مهم تامین آب شرب این مناطق است. یکی از این کارخانه‌ها در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفته است. پساب یا شورابه این کارخانه به صورت سطحی در ساحل خلیج فارس تخلیه می‌شود و باعث افزایش ۱۶ درصدی غلظت نمک سیال محیط در فاصله ۲۰۰ متری از محل تخلیه می‌شود. در این پژوهش، با استفاده از مدل‌های CORMIX و VISJET به بررسی سناریوهای مختلف تخلیه پساب این کارخانه، به منظور دستیابی به بهینه‌ترین روش تخلیه از لحاظ میزان رقیق‌سازی و قوانین زیست‌محیطی پرداخته می‌شود. برخورد جت خروجی از تخلیه‌کننده‌های مایل مستغرق به سطح آب باعث کاهش میزان رقیق‌سازی می‌شود و به همین دلیل استفاده از این نوع تخلیه‌کننده‌ها در عمق‌های کم دریا مناسب نیست. در صورت استفاده از تخلیه‌کننده مستغرق تک‌مجرایی با زاویه 0، 30 و 60 درجه (به‌ترتیب در عمق‌های 1، 5 و 9 متر)، غلظت نمک سیال محیط در فاصله ۲۰۰ متری از محل تخلیه به‌ترتیب 4/9، 2/2 و 5/1 درصد افزایش خواهد یافت. افزایش تعداد خروجی‌ها و استفاده از تخلیه‌کننده چند‌مجرایی باعث کاهش ارتفاع صعود ماکزیمم جت، فاصله افقی نقطه برخورد پساب به زمین از تخلیه‌کننده و سرعت خروجی پساب می‌شود. در صورت استفاده از تخلیه‌کننده چندمجرایی مایل بازاویه تخلیه 60 درجه و با تعداد ۱۰ خروجی در عمق 8/3 متری برای تخلیه پساب این کارخانه آب‌شیرین‌کن عسلویه، غلظت نمک سیال محیط در فاصله ۲۰۰ متری از محل تخلیه تنها به میزان 8/0 درصد افزایش می‌یابد و این گزینه از لحاظ زیست‌محیطی بهترین گزینه برای تخلیه پساب این واحد صنعتی است.

کلیدواژه‌ها



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 23 خرداد 1400
  • تاریخ دریافت: 16 دی 1399
  • تاریخ بازنگری: 22 خرداد 1400
  • تاریخ پذیرش: 23 خرداد 1400