مقایسه عملکرد حوضچه‌های آرامش با تجهیزات صلب ‏ و تجهیزات توری‌سنگی ‏

نوع مقاله : مقاله کامل (پژوهشی)

نویسندگان

گروه عمران دانشکده مهندسی دانشگاه بوعلی سینا همدان ایران

چکیده

یکی از روش‌های متداول ﺑﺮای اﺳﺘﻬﻼک اﻧﺮژی ﺟﻨﺒـﺸﯽ ﺟﺮﯾـﺎن در ﭘـﺎﯾﯿﻦدﺳـﺖ ﺳـﺎزهﻫـﺎی آﺑـﯽ در ﺣﻮﺿﭽﻪﻫﺎی آراﻣﺶ، ﭘﺮش ﻫﯿﺪروﻟﯿﮑﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ‎ .‎زبری کف ‏حوضچه عامل مهمی در کنترل، کاهش طول و عمق ثانویه و نیز افزایش افت انرژی توسط پرش هیدرولیکی می‌باشد. جهت کاهش ابعاد حوضچه آرامش اقداماتی ‏مانند ساخت بلوک‌های میانی، پله های مثبت و منفی و آستانه انتهایی به‌منظور اتلاف بیشتر انرژی جنبشی جریان در محدوده پرش هیدرولیکی و کاهش ‏مشخصه‌های آن مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این تحقیق تلاش گردیده است که پرش هیدرولیکی در حوضچه آرامش به‌همراه بلوک‌های میانی و آستانه انتهایی ‏طبق استاندارد ابعاد حوضچه آرامش‎ USBR Ⅲ ‎به‌صورت آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گیرد. با این تفاوت که در این پژوهش بلوک‌های میانی و آستانه انتهایی ‏و نیز کف بستر، علاوه بر حالت صلب، در حالت توری‌سنگی با درصد تخلخل‌های مختلف نیز ساخته شده و مورد بررسی و آزمایش قرار گرفتند نتایج نشان می‌دهد ‏که افزایش میزان تخلخل بلوک‌های میانی و آستانه انتهایی و همچنین کف بستر با عث کاهش طول پرش هیدرولیکی و عمق ثانویه می‌گردد. همچنین مشاهده ‏می‌شود که اتلاف انرژی نسبی پرش هیدرولیکی در هر نوع کف بستر اعم از متخلخل و صلب، با افزایش درصد تخلخل بلوک و آستانه روند افزایشی را طی می‌کند. ‏طول پرش هیدرولیکی و عمق ثانویه بر روی بستر با مانع نسبت به بستر بدون مانع بسیار کاهش ‌می‌یابد و درنهایت مشاهده شد که اتلاف انرژی نسبی بر روی بستر ‏با مانع نسبت به بستر بدون مانع افزایش می‌یابد.‏

کلیدواژه‌ها